^Powrót na góre
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

 

skawa6Skawa posiada klimat umiarkowany przejściowy . Występuje korzystny stopień nasłonecznienia
-ok. 2 000 godzin rocznie. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 6,5oC, najcieplejszym miesiącem jest lipiec (16,5oC). Najchłodniejszym styczeń i luty (ok. -4oC). Roczna ilość opadów wynosi ok. 900 mm. Są to opady przeważnie krótkotrwałe, lecz o dużym natężeniu. W ciągu roku jest średnio 175 dni z opadami, z czego większość przypada na miesiące letnie. Średnia grubość pokrywy śnieżnej zalegającej przeciętnie od grudnia do połowy marca wynosi ok. 30 cm. Dominuje wiatr zachodni i południowo-zachodni, zwany Orawiakiem. Często wieje lokalny wiatr halny, wywołując silnym i ciepłymi podmuchami gwałtowne topnienie śniegu. W dolinie Skawy często występują mgły wywołane inwersją temperatury. Inwersja temperatury ma ujemny wpływ na uprawy rolne, gdyż towarzyszące im przymrozki działają szkodliwie na procesy wegetacyjne.

 

W ścisłym związku z rodzajem podłoża skalnego i czynnikami klimatycznymi pozostaje charakter gleby. Największą powierzchnię zajmują gleby brunatne terenów górskich, kwaśne oraz wyługowane, wytworzone ze skał osadowych. Obecność gleby brunatnej jest związana z występowaniem przed setkami lat na tym obszarze terenie lasów bukowo-jodłowych, które zostały wycięte i obszary po nich zajęte pod uprawę rolniczą.

 

skawa3Górzysty charakter obszaru Skawy powoduje, że występują tu źródła i potoki spływające do rzeki Skawy. Rzekę i potoki charakteryzuje relatywnie duży spadek podłużny. Dorzecze Skawy wynosi 1188 km2 .Ma swoje źródła na stokach Pasma Podhalańskiego. Najbardziej atrakcyjnym jej odcinkiem jest wąski przesmyk koło Osielca. Geneza rzeki Skawy wiąże się z pradziejami Karpat. Rzeki spływające z wału karpackiego m. in. Skawa żłobiły coraz głębsze doliny i przenosiły odporny materiał skalny. Dna doliny tworzą dwie terasy: niższa układająca się na wysokości 4m nad poziom rzeki, która zalewa ją tylko w czasie wielkich powodzi oraz wyższa na poziomie 10 metrów, będąca śladem koryta pra-Skawy. Na obszarze Skawy występują wody mineralne, których obecność wiąże sil z budowa geologiczną płaszczowiny magurskiej (część południowo- wschodna obszaru). Wykazuje ona wiele pęknięć powstałych w wyniku ruchów górotwórczych sprzed milionów lat. Pęknięcia ułatwiają wnikanie w głąb ziemi wody pochodzącej z opadów atmosferycznych, która rozpuszcza dwutlenek węgla wydostający się z porowatych skał i wypłukuje ze skał liczne pierwiastki: magnez, sód, wapń i inne dając w efekcie różne typy wód mineralnych.

 

Współczesna szata roślinna obszaru Skawy została ukształtowana w wyniku długotrwałego działania klimatu i czynników geologicznych. W wyniku zwilgotnienia klimatu, pierwotne lasy, które zalegały niegdyś ten teren składały się z mieszanych drzewostanów bukowo- jodłowych, między którymi trafiały się świerki, jawory i modrzewie. Ludność, szukając nowych obszarów pod uprawy rolne doprowadziła do wytrzebienia lasów. Następnie do zalesienia terenów został wprowadzony świerk. Sztucznie wprowadzane lasy świerkowe odznaczają się słabym przyrostem, szybko ulegają szkodnikom i łatwo są niszczone przez wiatry. Ponadto ich poszycie zostało pozbawione naturalnej ściółki, na miejsce której rozprzestrzeniły się zarośla maliniaka, jeżyny, paproci skutecznie pochłaniające składniki odżywcze z gleby na niekorzyść drzewostanu. Na łąkach i polanach występują rośliny m. in. gatunki chronione: , storczyki, śnieżyca wiosenna. Nad rzeką Skawą występują olchy, wierzby, czeremchy. Roślinność tego terenu jest dzisiaj w znacznym stopniu zmodyfikowana przez działalność gospodarczą tak, że można mówić o występowaniu gospodarczych pięter roślinnych. Tak więc piętru podgórskiemu obejmującemu Skawę odpowiada uprawa ziemniaków i owsa, gdyż te rośliny mają małe wymagania glebowe i klimatyczne.

 

skawa5Świat fauny ziemi skawiańskiej nie jest zbyt bogaty. Większość występujących gatunków należy do bezkręgowców. Reliktami pochodzącymi z trzeciorzędu są gatunki zamieszkujące środowiska gleby i ściółki, które izolują je bezpośrednio od wpływów środowiska. Przykładem są chrząszcze z rodziny biegaczowatych. Skład gatunków fauny kręgowców zmienił się w plejstocenie. Gatunki ciepłolubne wycofały się na południe, a napłynęły formy charakterystyczne dla tundry i tajgi. Do reliktów glacjalnych należą występujące tutaj dwa gatunki ptaków: orzechówka i drozd obrożny. Około 40 lat temu zasiedliła ten teren synogarlica zwana sierpówką, która przybyła z południa. Współczesna fauna składa się z różnych grup tak pod względem pochodzenia jak i wymagań ekologicznych. Najliczniejszą grupę stanowią gatunki pospolite (eurybiotyczne). Z powodu stałego uszczuplania areału lasów, które powodują niszczenie naturalnych zbiorowisk roślinnych, wiele gatunków zwierząt wyginęło, np. dzik, wilk. Można jeszcze spotkać zające, sarny, jelenie, lisy. Zniszczenia w lasach wywołała błonkówka rośliniarka, której larwa niszczy igliwie świerków. Przyczyną tego jest słabość biologiczna tych drzew oraz zanieczyszczenia środowiska. Urozmaicony jest świat ptaków. Jest on reprezentowany przez dzięcioły, sikory, gile, przepiórki, orzechówki, myszołowy, krogulce. W rzece Skawa można spotkać głowacze, jelce, klenie.

 

W ostatnich latach tereny dorzecza Skawy - począwszy do źródeł do miejscowości Skawy znalazły określenie Podhale Niżne. Jest to uzasadniona nazwa tego regionu, gdyż ludność zamieszkująca ten teren należy do podhalańskiej grupy etnicznej.

Copyright © 2013. Zespół Szkół w Skawie Rights Reserved.